Aeolus: de Griekse God der Winden; een stukje van mijn leven.

En ik ben Tina de Vries. Inmiddels sinds 1989 woonachtig in Harkstede metman, zoon (13) en dochter (bijna 10 jaar).
Handbal nog steeds, nu bij S.G.V. (Slochteren) en er werd mij gevraagd of ik een stukje over mijn handbal belevingen uit de periode van Aeolus wilde gaan schrijven. En dat probeer ik dus te doen.

Het is best wel even graven en dan schieten er allerlei herinneringen door je hoofd, maar ik heb geen idee of ik er een verhaal in logische volgorde van kan breien,maar zal mijn best doen.
Volgens mij was ik een jaar of 9 (1970) toen ik begon met handballen en ik denk dat mijn broer (Bert de Vries, nog steeds actief bij Aeolus) degene is geweest die mij heeft meegenomen. Ik kan me nog herinneren dat we op de grasmat hebben gespeeld toen ik bij een team zat van aspiranten of pupillen, maar we speelden ook in de hal (misschien het verschil tussen zomer en wintercompetitie). Veel herinneringen aan die periode heb ik jammer genoeg niet meer.

In de juniorentijd hadden we een leuk elftal. Ik kan me nog herinneren dat ik mijn vriendin (Jeannette Smit) heb geïntroduceerd. Wij hadden een leuk elftal en hebben ook veel wedstrijden gewonnen. Waarschijnlijk zijn we ook nog wel ergens kampioen geworden.
Hebben toen ook meerdere toernooien gespeeld en gewonnen. Ook de feestjes die daarbij hoorden waren erg gezellig. Heb in die periode ook veel mensen leren kennen, die ik nu soms nog wel eens tegenkom. Erg gezellig dus allemaal.
Kan me nog herinneren dat we samen met de dames van Aeolus een toernooi in Duitsland moesten spelen. Wij kwamen in de finale en moesten tegen onze eigen dames de strijd aangaan om de eerste plek. Volgens mij hebben we het toen wel verloren, maar ik kan me nog herinneren dat we ze het niet gemakkelijk hebben gemaakt. Kan me het publiek ook nog voor de geest halen; zij schreeuwden hun longen uit hun lijf als wij een doelpunt gezet hadden.

In 1977 heb ik mijn scheidsrechter diploma gehaald. Heb enkele jaren gefloten in de provincie Groningen, ook met veel plezier. Was alleen erg afhankelijk van mijn ouders omdat ik nog geen rijbewijs had. Zij hebben me altijd overal gebracht waar ik moest zijn.

Ook werd ik gevraagd om mee te trainen in de selectie van Groningen samen met Gina Dijkhuis. Elke zaterdagochtend moesten we twee uur trainen onder leiding van de heer Klaas Klok in Vinkhuizen. Van die periode heb ik nog brieven en krantenartikelen, dus die heb ik er even op nagelezen (was even een uurtje genieten).

Op 9 december 1978 was de eerste training van de Groninger selectie; een periode van aftasten, dus nog niets officieels. Op 13 maart 1979 kreeg ik te horen dat ik mee mocht spelen met de voorrondes voor het Nederlands kampioenschap. Op 21, 25 en 29 maart werden de wedstrijden van het Noorden (Drenthe: 17-7 gewonnen, Friesland: 11-9 gewonnen  en Twente: 16-9 gewonnen) gespeeld. Op zaterdag 21 april moesten we in de Rijnhal in Arnhem spelen tegen Gelderland: 5-5, Utrecht: gewonnen met 8-7 en Den Haag: gewonnen met 12-9. Het bleek dat het doelsaldo van Groningen en Den Haag precies gelijk was en toen werd er gekeken naar het doelgemiddelde. Via een rekensommetje hebben we het dus net niet gered, maar tweede van Nederland worden is toch ook zo slecht nog niet.

In het seizoen 1980-1981 ben ik begonnen bij de Dames I (speelden toen 3e divisie). Dat seizoen zijn we 5e geworden (18 wedstrijden en 20 punten).Seizoen 1981-1982  zijn we weer 5e geworden, maar toen met 19 punten uit wederom 18 wedstrijden. De namen van de dames: Martha Gerrits, Jeannette Smit, Marijke Visser, Rita Feiken, Henny Ruiter, Willy Niehof, Willy Walburg, Gina Dijkhuis, Annemarie Grondstra en ik. In het seizoen ’82-’83 zijn we vierde geworden met 23 punten. In het seizoen 1983-1984 kregen we Roel Abbes als trainer. Ook kwamen er nieuwe speelsters (Tineke Lahpor, Ina Nanninga, Hermien de Jonge, Jansje Smalbil, Ingrid Molema en Marjan Scholtens). Dit seizoen stonden we halverwege nog bovenaan, maar op het laatst moesten we onze meerdere erkennen in de dames van Vlugheid en Kracht. Maar de tweede plaats gaf ons recht op een promotie toernooi dat werd gespeeld op 25 maart 1984 te Leeuwarden. Deze wedstrijden hebben we alle drie gewonnen (tegen D.S.V.D. met  8-2, tegen Geel Zwart 13-6 en tegen De Batouwe 7-8). Promotie naar de tweede divisie!!!

vlnr (achter) : Roel Abbas, Marian Scholtens, Hermien de Jonge, Willy Kamps, Martha Gerrits, Tineke Lahpor en Jansje Smalbil
vlnr (voor) : Ingrid Molema, Gina Dijkhuis, Rita Feiken, Ina Nanninga, Tina de Vries en Jeannette Smit

(c) Jack Molema



Op 26 mei 1984 zijn we nog naar Praag geweest met 48 mensen van de vereniging; niet allemaal spelers/speelsters. We hebben daar enkele wedstrijden gespeeld, die allen werden verloren, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben daar ontzettend gelachen. Ik herinner me nog een dronken serveerster…!!! Het eten was trouwens ook niet te pruimen, maar de sfeer was ontzettend goed. We hebben nog een boottocht gemaakt en heel veel gekocht, want het was daar allemaal behoorlijk veel goedkoper.
Hebben daar dus een ontzettende leuke, gezellige en onvergetelijk week beleefd.

Tina de Vries tijdens de Aeolus-trip naar Praag (1982)
(c) Jack Molema


Dit was mijn laatste seizoen in het eerste team. Heb nog één jaartje in het tweede team gehandbald, maar bleef knieklachten houden en ben toen gestopt met handbal. Ik had in de zomer van 1978 mijn knieschijf gebroken en dat werd niet goed beoordeeld door een huisarts; hij heeft mijn been gebogen en de schijf verbrijzeld. Pas in 1990 bleek dat mijn infra-patella- pees (tussen knieschijf en scheenbeen) helemaal uitgerekt was. Daar heb ik toen een brace voor gekregen en vanaf die tijd heb ik nog vele wedstrijden voor S.G.V. gespeeld; met nog (steeds) heel veel plezier.