AEOLUS, de beginjaren ..........

Ongeveer 4 jaar  na de oprichting  in 1947  van handbalvereniging AEOLUS kwamen de bestuursleden Jo de Jonge (badmeester), gymnastiekleraar Hein Langen en kleermaker Dekker (opa van international Saskia Mulder) bij mijn ouders vragen of ik lid van Aeolus mocht worden.

Hein Langen had tijdens de gym.lessen van de MULO gezien dat ik wel goed voor Aeolus leek te zijn. En zo gebeurde het dat ik als meisje van bijna 13 jaar lid werd voor 10 cent contributie per week. De contributie werd  1 keer per maand opgehaald door de contributieloper. We hadden toen nog geen bankrekeningen. Ik kwam als keepster in het grote handbaldoel te staan.  (Ik vind het zo leuk dat nu  mijn kleinzoon van 13 jaar ook in het doel staat. Maar hij is het bij voetbal,  D1 van BV Veendam). Er werd toen 11-handbal op een voetbalveld gespeeld. Mijn eerste wedstrijd wonnen we met 1-0 van Kielwindeweer. We gingen op de fiets naar de uitwedstrijden. Omkleden in koude, kale kleedhokken, maar we kregen in de rust  wel altijd een beker warme  thee van de thuisclub.  De andere speelsters waren allemaal veel ouder dan ik, allemaal 20 en ouder. Wat dat betreft stond ik wel buiten het team. Er waren toen nog geen jeugdteams. Ik mocht b.v. bij een uitwisseling met Germania uit Leer van mijn ouders niet mee omdat ze mij daar te jong voor vonden.  Een van de heren-leden  (Roelf “Oepie” Boswijk) werd mijn leraar nederlands op de MULO.  Hij vroeg me toen: “Wil je in de klas wel meneer tegen me zeggen´. In begin jaren 60 werd ik veldspeelster.

We trainden in de zomer op het veld en ’s winters , de dames en heren gezamenlijk, in de Bijleveldschool.  Geen douches, alleen maar koud water.Bij DOVO in Noordlaren b.v. moesten we ons verkleden in een zaaltje van het dorpscafe en   liepen we na de wedstrijd met ons bemoddderde sporttenue tussen de kerkgangers. Die vonden dat niet zo leuk.  Ik heb heel wat trainers gehad. Als het de vereniging redelijk goed ging, was er een trainer van elders . Ging het wat minder goed, dan werd er door iemand van de vereniging getraind.

Coba Lahpor neemt de felecitaties in ontvangst van de
voorzitter van HCW na het behalen van de veldtitel.
(1959 ; (c) archief Aeolus)

Eind jaren vijftig kwam het zaalhandbal op.  Er werd b.v. in eenloods van een graanhandel in Wehe den Hoorn gespeeld. Was er een ruimte vrijgemaakt en een speelveld uitgezet. Later was er een competitie in de veilinghallen in Groningen. Dan gingen we met de verschillende teams in een gehuurde bus naar de wedstrijden. Dan waren we wel bijna de hele dag weg. Maar we hadden het toen wel gezellig.   We hadden in die tijd wel goede teams. We zijn heel wat keren kampioen geworden, zowel op het veld als in de zaal. Toen de Sorghvliethal en later de Wildervanckhal er kwamen was het alleen maar zaalhandbal. Toen kwam het ledenaantal ook in de lift.

Er werden vanaf ongeveer 1958  jaarlijks een groot veldhandbaltournooi gehouden met op de zaterdagavond een groot feest in hotel de Nederlanden.. Daar kwamen ook veel duitse teams. Daaruit zijn verscheidene vriendschappen en ook huwelijken uit ontstaan. Wij werden dan ook weer de duitse verenigingen uitgenodigd en zo hebben we aan heel wat tournooien op diverse plaatsen in Duitsland deelgenomen. Ik noem onder andere Idar-Oberstein, Recklinghausen, Bremen ,Langwedel, Dauwelsen en Verden. Ongeveer 15 jaar geleden is daar mee gestopt omdat er geen interesse genoeg meer voor was. Het was altijd een hele klus om al de deelnemers voor de nacht onder te brengen bij gastgezinnen. Op het laatste ogenblik kwamen er altijd nog wel afzeggingen. Ik heb in het bestuur ook verschillende functies gehad. Ik was o.a.  secretaresse, bestuurslid, lid van allerlei commisssies,

Vervoer voor de jeugd regelde ik ook een tijd (een verschrikkellijke  functie, want ’s zaterdagsavond ging vaak de telefoon en werd er weer door een ouder vervoer afgezegd). De leden-  en contributie administratie  heb ik ook een tijd gedaan. In 1994 ben ik na nog een paar jaar verzorgster bij het 1e damesteam te zijn geweest gestopt.

Coba Lahpor als begeleidster bij dames 1 tijdens de bekerwedstrijd Aeolus in de sporhallen Zuid te Amsterdam (30-01-1987) (c) foto : Jack Molema

Onze dochter Tineke speelde toen ook in dat team.  Dit was een kleine samenvatting van mijn handbalverleden , want er is zoveel meer gebeurd dat ik het niet allemaal kan beschrijven.

Ik kan niet anders zeggen dat Aeolus een groot deel van mijn  leven heeft  uitgemaakt en dat ik hieraan heel veel plezier heb beleefd.

Coba Lahpor